Anatolische Herdershond

De Anatolische Herdershond of Kangal komt uit de tamelijk oostelijk gelegen provincie Sivas in Turkije. Het landschap daar bestaat uit zacht glooiende heuvels met steile dalen. Dat is het werkterrein van de Anatool. Hij wordt gebruikt om de schaapskudde te beschermen tegen aanvallen van de beer en de wolf, iets waar hij zeer effectief in is. Er is een zekere taakverdeling waarbij enkele honden bij de kudde blijven en andere honden de wolf achtervolgen over soms heel grote afstanden. Inmiddels wordt hij over een groot deel van de wereld ingezet als kuddeverdediger. In Nederland is hij vooral gewild als waakhond, maar je kunt hem ook als huishond houden. Het is een hond die veel ruimte nodig heeft; zorg voor een goed afgezet terrein om zwerven te voorkomen.


Wist je dat lang niet alle honden die je op straat tegenkomt een officiële stamboom hebben? Rashonden zonder stamboom noemen we ‘look-alikes’. Meer weten over het verschil tussen een stamboomhond en een 'look-alike' kijk op de pagina 'Waarom een stamboomhond?'. 

 

Ras

Over de naamgeving is enige controverse. Voor de FCI is het Anatolian Shepherd Dog, maar volgens Turkije moet hun nationale ras Anatolian Kangal Dog heten. Hij heeft een dichte halflange bovenvacht met een zeer dichte ondervacht. Daardoor is hij bestand tegen de meest extreme weersinvloeden.
De kleur is zandkleurig met een zwart masker. Een kleine witte borstvlek is toegestaan. Het zijn sterke atletische honden met een gewicht van minimaal 54 kilo en een schouderhoogte van 65 tot 78 cm met een tolerantie van 2 cm.

 

 

Karakter

In de omgang met mensen is hij vriendelijk en hij tolereert veel zolang de baas dat aangeeft, maar tegen vijanden van de kudde is hij onverzettelijk. Hij is lief voor met name vrouwen en kinderen en loyaal aan de baas. Als hij opgroeit met andere huisdieren dan is hij daar heel tolerant tegen. Verder is hij eigenwijs, zelfstandig en hij handelt onafhankelijk. Dat maakt van hem wel een moeilijk opvoedbare hond. Hij doet wat hij nodig vindt dat gedaan moet worden en daar heeft hij géén baas bij nodig. Dit kan tot problemen leiden met andere honden waar hij niet mee is opgegroeid. Socialisatie met andere honden is daarmee dan ook van levensbelang.

 

Verzorging

Tijdens de rui (twee keer per jaar) verliezen de honden heel veel haar. Borstel hem dan om te voorkomen dat het hele huis vol haren komt. Voor wat hun voeding betreft zijn ze heel gemakkelijk; ze kunnen voor een zo grote hond met heel weinig toe. In Turkije leven ze op brood, eventueel aangevuld met wat slachtafval. Tijdens de groeifase is het belangrijk om de hond niet te lang te voeren met puppievoer om botafwijkingen te voorkomen.

 

Gezondheid

De rasvereniging; Vereniging van Herders- en Berghonden uit Zuid- en Oost-Europa en Azië is bezig met de gezondheid van de Anatolische herdershond. Dit is een onderdeel van het verenigingsfokreglement van elke rasvereniging. Hierin stellen zij het volgende onderzoek verplicht voor de ouderdieren: Heupdysplasie. Aanbevolen wordt onderzoek naar elleboogdysplasie.

Voor het verenigingsfokreglement en meer informatie kan er contact worden opgenomen met de rasvereniging.

 

FCI informatie

FCI groep 2: Pinschers, Schnauzers, Molossers en Sennenhonden

Sectie 2.2

FCI nummer 331

 

Op zoek naar een pup van dit ras?

Neem contact op met de onderstaande rasvereniging(en) voor een lijst met aangesloten fokkers, het actuele aanbod van puppy's en eventuele volwassen honden (herplaatsers). 


Bovenstaande tekst is opgesteld door de rasvereniging(en). Wij hebben geen inhoudelijke controle gedaan en zijn niet verantwoordelijk voor onjuistheden of onduidelijkheden in de tekst. Heb je vragen, neem dan contact op met de rasvereniging(en).

 

Rasvereniging