Dit ras is in Australië in de praktijk van het dagelijks werken met vee ontstaan. Zijn ontwikkeling is nauwkeurig gedocumenteerd. De voorouders van de Kelpie zijn Britse herdershonden, om precies te zijn English North Country Collies van het Rutherford type, alhoewel er nog altijd verhalen de ronde doen dat hij een Dingo-kruising is. Tegenwoordig zijn er zo'n 100.000 Kelpies werkzaam 'down under'. Ze kunnen goed met verschillende soorten dieren werken: schapen, geiten, rendieren en gevogelte.
Wist je dat lang niet alle honden die je op straat tegenkomt een officiële stamboom hebben? Rashonden zonder stamboom noemen we ‘look-alikes’. Meer weten over het verschil tussen een stamboomhond en een 'look-alike' kijk op de pagina 'Waarom een stamboomhond?'.
Een herdershond waar qua uiterlijk weinig aan toe te voegen of op af te dingen is. De Kelpie heeft een compact lichaam dat iets langer dan hoog is met sterke, goed ontwikkelde benen. Het pezige, geharde spierstelsel is duidelijk merkbaar onder de glanzende vacht.
De Kelpie heeft een dubbele vacht die uit korte, dichte ondervacht bestaat en harde, weerbestendige bovenwacht. Hij komt meestal voor in de kleuren zwart, zwart en roestbruin, rood of lever.
De schofthoogte van de Australian Kelpie ligt tussen de 45 cm en 50 cm. Het gewicht varieert van 10 kg tot 20 kg.
IJverig, attent, leergierig, onvermoeibaar, meestal gericht op één persoon. De Kelpie is een uitgesproken workaholic: zeer energiek en op werken gericht.
De rasverenigingen; Australian Kelpie Club en Australian Kelpie Association zijn bezig met de gezondheid van de Australian Kelpie. Dit is een onderdeel van het verenigingsfokreglement van elke rasvereniging. Hierin stellen zij de volgende onderzoeken verplicht voor de ouderdieren: Heupdysplasie, Elleboogdysplasie en het ECVO-oogonderzoek. Er wordt ook aanbevolen om onderzoek te doen naar hartafwijkingen doormiddel van de Doppler-methode.
Voor het verenigingsfokreglement en meer informatie kan er contact worden opgenomen met de rasvereniging.
Voor de afgifte van een stamboom moeten de ouderdieren bij de dekking voldoen aan de foknormen die voor dit ras zijn vastgesteld.
In onderstaande tabel zie je welke screeningsonderzoeken voor dit ras verplicht zijn en welke uitslagen van de ouderdieren niet worden geaccepteerd. Alleen wanneer aan deze foknormen wordt voldaan, worden voor de pups uit het nest stambomen afgegeven.
De foknormen zijn gepubliceerd op 1 juli 2026, zodat fokkers tijd hebben zich hierop voor te bereiden. Vanaf 1 oktober 2026 controleert de Raad van Beheer bij de dekaangifte of aan deze foknormen is voldaan.
Kantel je telefoon voor een optimale weergave van de tabel.
De huidige foknormen vormen de eerste stap in de verdere ontwikkeling van de foknormen voor dit ras. De Raad van Beheer werkt samen met de rasverenigingen aan de verdere doorontwikkeling van deze foknormen. Op basis van beschikbare (geprotocolleerde) onderzoeken, DNA-testen, wetenschappelijke inzichten en verzamelde data worden de foknormen periodiek geëvalueerd en waar nodig aangepast of uitgebreid.
Heb je vragen over de foknormen? Bekijk dan onze pagina met veelgestelde vragen (FAQ) >>
FCI groep 1: Herdershonden en veedrijvers
Sectie 1
Neem contact op met de onderstaande rasvereniging(en) voor een lijst met aangesloten fokkers, het actuele aanbod van puppy's en eventuele volwassen honden (herplaatsers).
Bovenstaande tekst is opgesteld door de rasvereniging(en). Wij hebben geen inhoudelijke controle gedaan en zijn niet verantwoordelijk voor onjuistheden of onduidelijkheden in de tekst. Heb je vragen, neem dan contact op met de rasvereniging(en).
Raad van Beheer
Mail:
Bel:
Emmalaan 16-18
1075 AV Amsterdam
Postbus 75901
1070 AX Amsterdam
En volg ons
Main Partner
Partners
